Weekspreuk week 24, van 15 tot 21 september

weekspreuk week 24

De mens is een creërend wezen

Wat de wereld om ons heen ons voorspiegelt in de natuur is niet meer of minder dan een andere versie van datgene wat we ook in onszelf kunnen waarnemen. Zoals de aarde en alle natuur die erop leeft zich door de seizoenen van het jaar beweegt, zo bewegen we als mens op onze eigen manier ook door die seizoenen heen.

Juist het meebewegen met deze gang door de seizoenen helpt ons zodat we volledig tot bloei kunnen komen als creërend wezen.

De natuur geeft het hele jaar door aanwijzingen

Door de weekspreuk dagelijks te lezen, wordt het gemakkelijker om je bewust te worden van de processen die zich afspelen. Eenmaal bewust ervan, kun je ze beter in je voordeel inzetten. Als je daarnaast elke week tenminste één keer de natuur in gaat, kun je de veranderingen zowel om je heen als aan den lijve ervaren.

Leven met het ritme van het jaar als leidraad is verrijkend. Het geeft je nieuwe inzichten en reikt je daardoor nieuwe ideeën en inspiratie aan, die op hun beurt tot hervorming kunnen leiden.

Want ook al is jouw leven maar een klein radertje in het rad van alles wat gebeurt, het is tegelijkertijd ook een onmisbaar radertje in dat geheel.

Als je gaat ervaren dat je een onderdeel bent van dat grotere geheel dat de schepping is, roept verwondering en eerbied op. Daarnaast kan er zich door die beleving een oervertrouwen ontwikkelen, wat maakt dat je je eigen unieke pad in het leven durft te lopen. Hoe anders het ook is dan alle andere.

Een weekspreuk helpt je om jezelf beter te leren kennen

Als je jezelf wilt leren kennen, is het nodig om ook contact te maken met het spirituele aspect van het leven. Het is juist de samenhang van de fysieke wereld met de spirituele wereld die ons diepe inzichten kan geven in onszelf en in het leven als geheel.

De spreuk van week 24

In de kringloop van creatie
wordt de mens zichzelf gewaar;
als ook d’aarde om zich heen tast
en zich als hernieuwd ervaart
spint het duister van de winter
ongezien de levensdraad.

© 2021 Inge Schuurmans